Walter Ong, distinguishes between two types: primary and secondary. The primary use oral cultures who do not know the write, while the secondary employ those who are already familiar with the later two forms of expression -written and orally language- as well as with new ones such as the telephone, television or radio.
Additive/Paratactic
Aggregative
Redundant
Conservative(Traditional)
Close to the Human Lifeworld
Agonistically Toned
Empathetic and Participatory–Rhetorical
Homeostatic
Situational
LITERACY
As wikipedia says Ong describes writing as a technology that must be laboriously learned, and which effects the first transformation of human thought from the world of sound to the world of sight.
Subordinate/Hypotactic (but…because)
Analytic
Linear
Experimental
Abstract
Disengaged, Objectively Toned
Philosophical
Dynamic
Abstract
DIGITALLY
Electronic communication changes the flow of information and knowledge, acting on the following points:
-The interaction of the receptor with information -The time interaction -The structure of the message -Expand the size of communication
Electronics.
Computer Interaction.
Realtime = immediately.
Integrated Networks.
Magnetic Memories.
Many for many.
Hipertextual with different kinds of language.
Interactive.
Multidirectional.
JG Caceres-International Review of communication, 2000
Italierako oralari buruz pentsatzen nengoela, youtuben bueltatzo bat eman dut eta Laura Pausiniren abesti bat aurkitu dut… espero dezagun orala primeran egitea :s
Ni behintzat youtuben geratuko naiz pa practicare un po’ la nostra lingua
Según Wikipedia, XML (que viene de Extended Markup Language, que en castellano significa lenguaje de marcas extensible) no es un lenguaje en particular, más bien una manera de explicar lenguajes para diferentes necesidades.
html propició una web que a la vez que era admirada también defraudaba a los internautas. En 1995 mucha gente advirtió que se estaba usando mucho, pero por desgracia mal. Y de ahí surgió XML. Sin darnos cuenta, muchas de las cosas que nos hemos acostumbrado a hacer, las hacemos gracias a XML.
XML no surgió solamente de su aplicación en internet, sino que se propone como el intercambio de información estructurada entre diferentes plataformas de forma segura y sencilla.
XML es una tecnología sencilla a la que a su alrededor han creado otras que la complementan y la hacen mucho más ingente y con unas posibilidades mucho mayores. Tiene un papel muy importante en la actualidad ya que permite la compatibilidad entre sistemas para compartir la información de una manera fiable y fácil.
Hoy en día, al pensar en XML nos viene a la menta una técnica utilizada por programadores para codificar datos dirigidos por ordenador. Las verdaderas raíces de XML están en la comunidad SGML, que en gran parte está compuesta por editores, archivistas, bibliotecarios y eruditos. En esta instalación, David mira al Texto que Codifica la Iniciativa, un esquema XML fiel al margen de textos literarios y lingüísticos. TEI permite a las abstracciones útiles de los rasgos tipográficos de documentos de la fuente, pero en una manera que permite una búsqueda eficaz.
Porque el sonido es efímero, las culturas orales no fueron capaces de guardar información de manera que utilizamos hoy en día. Los miembros de aquellas culturas tenían que apoyarse en su memoria para tener aceso a la sabiduría que había sido acumulada.
Las culturas que se basan en la imprenta, la originalidad es muy valorada. En culturas habladas, no era el caso ya que lo original no podía ser recordado tan bien como lo familiar. En vez de almacenar sabiduría que fuera imprimida en texto, las culturas orales tenían que utilizar pensamientos en fórmulas. Utilizaban una serie de herramientos para guardar la información. Camuflándola con ritm, utilizando figuras retóritas (sobretodo símiles y repeticiones).